O HOME DO MALETIN………………
O HOME DO MALETIN
Nun lugar da Mariña, nome do cal non quero lembrarme, vivÃa un empresario do sector do ladrillo, entendase promotor e constructor, dos de cartos no banco a esgallo e edificios feitos e a facer a montons, miola antigua, aiga potentote e corredor Una ola de algo más vaca que carneiro, lantellas os venrres, algún “marisquito†de egadididura os domingos,. Frisaba a edade do noso protagonista cos 60 anos. Era de complexión recia, seco de carnes, enjuto de rostro, gran madrugador y amigo das camiñatas. Tiña un sobrenombre, que non bamos desbelar, Pero esto importa pouco para o deenrrolo do noso conto, basta que na narración dél non salga un punto da verdade.
O noso bon home, tiña problemas con algun dos edificios que estaba a medio construir, dera alturas a esgallo sin ter enconta as normas bixentes de protección do patrimonio, cos cambios na politica a nivel local e autonomico, as cousas cambiaran un pouco e como decian os da nova troba cubana “Chegou o comandante e mandou pararâ€, tiña o bon home que desfacer parte do que fixera o que a nivel de cartos lle estaba a causar unha boa dor de cabeza.
Nin corto nin perezoso o noso protagonista lembrou bellos tempos e seguindo a masima de “Todo home esta no mercado….o unico que cambia entre uns e outros son os cartos que pidanâ€, tiña el boas e amplas experencias o respeto en tempos pasados, preparau a estratexia, pideo unha entrevista co politico de turno que el pensou podia arranxarle o problema , e o dia pactado aparecu no despacho do mandamais vestido con chaqueta e cun maletin na man, fixeronlle pasar e cando entrou saludou o politico e indicoulle que queria solucionar o entorto, e de seguido fixolle senales o politico co mao e dixolle espere, sacou de debaixo da chaqueta u folio de cartulina donde en letra ben grande podia lerse : 60.000 EUROS PARA BOSTEDE E 30.000 PARA O PARTIDO, todo elo en silencio, sin despegar os labios, desta forma non podian grabarlle, non fora o demo, que o fixeran e a cousa fora a peor, o politico quedou estupefacto, acolloado e casi lle da un patatus, cando se repuxo , alporizado berrou, saia de eiqui agora mersmo, larguese ¿Pero vostede que se cre? E outras lindezas varias, o noso home gardou o letreiro colleu o maletin e saiu como si nada.
A semana seguinte pideu outra entrevista co politico para tratar outro tema, e o politico xa pensaba que ia a voltar a insistir, pois non, chegou saudou tratao o tema en question como si a pasada semana non pasara nada. O noso home entendeu de esta forma que non todolos politicos son iguales, quizabes parecidos pero non iguales e recordaba que outros que tratara e cos que negociara ao mellor lle dirian “Dobla a proposta e despois cha falaremos fulanoâ€. De todasa formas algunha noite de so difÃcil tamen lle barrexaba na cabeza a pregunta de ¿E si en vez de ofrecer 75.000 euros fora o doble ou o triple? Sempre acababa as suas meditacions co de “Si este non come habra outro que xa comeraâ€
Un dia cando iba de andaina voltou a encontrar a aquel outro empresario, quizabes o empresario mais raro da vila, que tamen era moi andarin e co que tivera algunha conversa, e preguntoulle ¿ Ti crees que todo home ten un precio?, o interlocutor, quedouse pensando e dixolle: “Quizabes un precio non, pero si todo home ten un costoâ€.
Otero Regal
