FUN AS SETAS………………………..

Ir a buscar setas e un pasatiempo agradable e si encima teséxito ademáis despois podes disfrutar comendoas e no meu caso dandollas de comer os clientes.
Eu son dos que  van paseando polo camiño  se asoma cautelosamente a un carreiro  ou a un claro. Metome na espesura, baixo polas pendentes escarpadas (casi sempre sentado sobre o meu cu), ando a gatas por debaixo das ramas e someto o meu corpo o catigo das silvas, ortigas e similares.O certo e que creo que algun espíritu de algún antepasado druida, recordade que teño ancestros irlandeses,  apoderase de min e me convierto en xabalí por un tempo, pode que despois incluso en duende …
Claro que buscando desta forma, e prácticamente seguro quesempre encontre algo.
O pasado finin de seman  salimos de expedición micolóxica y volvimos con dous cestos cheos.

CAZICADAS…………..

SALVO OS CEGOS, COMO E NATURAL……….. Dende fai unhas semans estamos lendo nos periódicos unha inacabada serie de informacións sobre escándalos urbanísticos. Máis alá do dano político é a “enorme jeta” dalgún dos implicados, quizais o que sería interesante é o porque saen agora nos medios, cando todos sabemos como se corta o bacalao das licencias, áticos e duples ilegais eiqui ó noso lado…. Xa sei que ó sector da construcción non lle gusta que se fale da “marbellizacion” da nosa terra pero si as cousas non son igual o certo é que se parecen un monton…eiqui ó igual que en Marbella estou seguro que unha rede de corrupción tende a ser estable perante moito tempo, si non se producen cambios externos. Todo o mundo que está participando na rede e sabe o suficiente como para poder denuncialo non ten incentivos para facelo, xa que está obtendo beneficios directos. Cando os escándalos saen á luz e que algunha parte da rede rompeu, deixando algunhos actores que saben demasiado sin a parte do pastel o que lles orixinou ganas de falar. E non me veñan agora dicindo que o da corrupción que sae en Madrid, Marbella etc etc….Cando as barbas do veciño vexas pelar pon as tuas a remollar, di o refran, pero por si non se enteraron póñolles alguhos exemplos….En Viveiro heredouse do PP, entre outras falcatruadas, Varios edificios do Lodeiro que por sentencia xudicial se pedia o seu derribo, en Covas estanse a tirar duas plantas dun edificio que pasaba polas suas partes a lei de protección do patrimonio, en Vivero na rua Cora Montenegro por sentencia xudicial pidese o derribo de duas plantas dun edificio, A ampliacion dunhos grandes almacens fixose ilegalmente e en terreos publicos…e o que che rondara morena…porque soio os cegos, como e natural, e os tontos non ven duples ilegales retranqueos con terrazas e cubertos de alumino e un sin sentido de ilegalidades que se fixeron nos ultimos 20 anos. Pero o mesmo sucede en Foz, Burela, Ribadeo, Barreiros,Vicedo……..Quizais en toda a Mariña…e un non cree, que sexa pola iñorancia dos políticos e a incompetencia dos técnicos, eso no no cre naide. Hasta que non se solucione a fonte do problema, a extrema dependencia dos concellos das licencias de obra para financiarse, no vai haber Dios que saque estas tentacións de enriba. En consecuencia, a competencia nesta materia debe tela á Xunta e deixar ós concellos a mera tramitación das licencias, esixindo para poder autorizar calquera tipo de obra informes favorables de técnicos urbanístas municpais asi mesmo tería que establecerse para estes funcionarios, para o caso de licencias ilegais, responsabilidade incluso penal. E que toda licencia concedida con informes desfavorables conleve automaticamente o cesamento do político que a concedeu. En fin, algún día aprenderan. O problema non son os escándalos; o electorado entende, que como na vida mesma, pode haber malas persoas en política de vez en cando. O que xa é difícil de entender e a subida desmensurada da vivenda nesta zona, din os papeles que nos dous ultimos anos o 50%, ahora é casi imposible que un traballador da nosa bisbarra poida comprar unha vivenda, ademais de que casi todo o que se costrue esta adicado a segundas vivendas. Otero Regal

CONSELLOS DENDE CATALUÑA PARA OS NOSOS POLITICOS

En Cataluña estan de campaña electoral…xogase que a esquerda deixe de gobernar e volte a dereita democratica de Convergencia e Unió……entre outras varias cousas…..Dende fai tempo …de cando en cando vexo o bloc de un politico de aquelas terras MAX se chama…oxe roubolle o seu ultimo post…non ten desperdicio….e dende logo recomendollles seguir o exemplo a os politicos de este lado de Pedrafita…..

De campaña, siempre llevo un botiquín. Son diez frases que anoté a mediadios de octubre y que me alivian cuando aparecen las heridas (o las dudas): 1. Escucha más que habla. 2. No digas lo que quiere oir. Mejor di lo que quieres decir. 3. Celebra la discrepancia. 4. No uses palabras vacías; la certeza es un matiz. 5. Nunca (nunca) afrentes a los otros. Nunca es justificable. 6. Mantén siempre el principio ético de la política 7. Cada persona es una dignidad en sí misma. Cada persona es un fin y no un medio. 8. Debes saber que la política es sólo una pequeña parte de la vida de las personas. Afortunadamente. 9. Debes saber que la política es sólo una pequeña parte de tu vida, también. 10. Cuando alguna vez todo parezca un sinsentido, vuelve a leer aquel poema de Benedetti. Y si no funciona, echa mano de Madredeus.

PARAR AS LAPIDACIONS DE MULLERES…….

Reproduzo polo seu interés e porque me da a gana o comunicado qu me fixo xegar Amnistía internacional, da que tamen son socio, un non ten remedio…. para intentar parar a lapidación de sete mulleres iraníes acusadas de adulterio.

“Parisa, Iran, Khayrieh, Shamameh, Kobra, Soghra y Fatemeh son siete mujeres iraníes condenadas a morir lapidadas. Quizá no tengamos mucho tiempo para actuar. La República Islámica de Irán trata el adulterio como un delito castigado con la pena de muerte por lapidación, violando el Pacto Internacional de Derechos Civiles y Políticos, que garantiza el derecho a la vida y prohíbe la tortura. Parisa, Iran, Khayrieh, Shamameh, Kobra, Soghra y Fatemeh han sido injustamente condenadas a la pena más cruel, inhumana y degradante, la de la pena de muerte. Pero aún estamos a tiempo de parar su ejecución. Sabemos que podemos contar contigo. No te quedes en silencio. Alza tu voz para intentar salvarlas.”
Anque IRAN esta lonxe deste norte marñan…pensao….eGracias polo teu apoio,”

A VERGOÑA DO PP DE VIVEIRO…………

Pois mira que non ando eu todolos dias con gargalladas, no me gustan a mín estas cousas, que son de natural seriote, xa o saben vostedes, e non son dado a perder o tempo con simplezas. Agora ben, xa lles dixen que algunhas veces, raras veces, deborame as chorradas e non o poido evitar.
Hoxe nos papeles de este norte galego veñen os do PP de Viveiro, que teñen mais cara que espalda tratando de esculpar o seo “LEADER” natural, eiqui chamado “CHECHAJA”…non e ningun insulto…insulto eran os de el e os seus amigos cando me chamaba fillo de……, da chanchullada e chorizada do CLAUDIO…..manda carallo co meu amigo Javier…non todo e valido….aquelo de GUERIN de que unha mentira repetida mil veces e unha verdade non e certo e terasme a min eiqui e noutros lados para rebatirche…unha cazicada e unha cazicada e ti sabes o que eu sei do particular….o teu lider espiritual a que parece bendiche a alma…..pasou a lei e os intereses publicos por a entreperna neste e noutros temas…e por moito que prediquedes as cousas mouras non se voltan brancas nin con ariel nin con colon…..pero o peor do asunto e que encima queredes votarlle a culpa a Roel do asunto..fai falta ter cara…..o que fai Melchor..a trancas e barrancas e solucionar as vosasa cazicadas lease LODEIRO, O DESFALCO ECONOMICO, O PERSOAL METIDO A DEDO E AGORA O DO CLAUDIO………DE USTEDES COMO DECIA AQUEL MILITAR MADRILEÑO SOI QUEDA DECIR……¡VAIA TROPA!

A PESCA DAS BARBADAS…………

“Na nosa familia, non existe unha crara reparticion entre a relixion e a pesca das barbadas”
Quizabes pos profanos, seña dificil de entender o anterior, mais ainda moitos o da pesca das barbadas sonaralle a chines….pois ben…outra vez mais vou a falar da miña nenez….”A patria de un home e a sua infancia” que dixo Rilke…e un que se decir que non ten patria, nin amo, nin dios, nin rei…cando o licor do abó escoces xa quenta as gorxas, entendase CHIVAS REGAL, ten recordos da sua infancia, non nun patio de Sevilla que decia Don Antonio…sinon en NOIS….pobo raro onde existan…solia eu decir noutras terras …que era de un lugar donde o santo patron tiña escopeta, e certo o SAN XULIAN de Nois ten un falcon e unha escopeta…….ali un dos ritos da invernia era a pesca das barbadas….quizabes a pesca mais artesanal que un coñece…quizabes empatada co do pulpo mediterran na isla de Hierba en Tunicia, donde se pescan con cacharros de barro amarrados como de un palangre se tratara…En Nois todo empezaba co busca e captura das miñocas ou lombrices de terra, si choveu esta a terra chea delas, entre as colas ou nos comaros, utilizase a sacha de dentes ou o gadaño para non cortalas, escollense as mellores, as mais roxizas e gardanse con terra nun cacharro de os pimentos morros que compraramos para o asado do dia da patrona….cando se tiña tempo e as mareas estaban no seu punto, comben empezar a pesca cando o mar empeza a subir, o dia antes poñiamonos a facer os rosarios de miñocas..antes faciamos a agulla con un pedazo de alambre e damoslle a bolta nunha esquina para efiar o fio dos da costureira, despois ivamos metendolle a agulla pola boca e sacandolla polo cu…unha tras outra, ata facer un rosario, e despois outro con tres ou catro faciase o BILISCO este gardabese ata o dia seguente metido nun bote cheo de aceite dos chourizos….xa pola maña cedo colliamos a bara amarrabamos no seu estremo o bilisco colliamos o esqueiro e ivamos xunto co caldeiro e un lampo para a ribeira…decidiamos antes si empezar polas Espolas ou por a Escaleiriña…ali nas postas…que heredarmos dos mais bellos, sitios donde habia pedras e auga mobendose, empezabamos a faena, na dereita o bilisco e na esquerda o esqueiro, antes engadabamos con erizo machacado….as barbadas comian no bilisco e quedaban unhos segundos enganchadas nos dentes co fio rapido sacabas o bilisco do mar e poñialo xunto co barbada encima do esqueiro donde se soltaba………..Pos profanos..¿a que e precioso?….A barbada e un peixe migratorio, ven a costa a desguevar precisamente…dicen os entendidos que e un peixe o resto do ano que se atopa no MAR DOS SAGAZOS en pleno atlantico,  parecido o congrio, pero mais pequeno sin espiñas, moi gustoso fritas, en guiso, cocidas con pimento e sobre todo en tortilla ou empanada……na miña infancia a pesca da barbada matou moita da nosa fame e necesidade de proteinas…O certo e que no me gustaria que se perdera o rito..para min e os meus unha autentica experencia relixiosa…..Neste inverno penso retomar a miña infancia…dende eiqui invito a quen queira participar e recuperar o rito………………

BONO…¿ALCALDE DE MADRID?….MENOS MAL……

José Bono, o bocazas maior do Reino, titulo gañado a puro pulso dende o seu reino de CASTILLA LA MANCHA, o primeiro, e despois dende o asunto de mandamais dos militares….

Agora Bono descolgase con unha das suas: ofreceronlle ser candidato a alcaldía de Madrid e dixo que non. Segun a miña opinion con suerte dos madrileños. ¿ imaxinanse qué desconcerto entre os votantes dos madriles? Con un candidato supuestamente de esquerdas falando como si fora de dereitas, e un candidato de dereitas que parece de esquerdas? (tendo enconta tal como anda a deita zaplanista e azeberista deste pais, si temos que situar o codiciado centro equidistante entre o PP e Esquerda Unida, no nos queda mais remedio que concluir que Gallardón debe de ser de esquerdas… circunstancialmente, mentras o seu partido non recobre o sentidiño común ou a decencia).

VIVEIRO E O MEXAR………..

Parafraseando a Henry de Montherlant…..VIVEIRO E UNHA PEQUENA CIDADE, UNHA REINA CONCEDEULLE O TITULO DE TAL A FINAL DO XIX, DE QUINCE MIL CATROCENTAS ALMAS; E NON TEN NIN UN SÓ URINARIO……….E certo  Viveiro non ten mexadeiros nin cagadeiros publicos, e ben que se nota os sabados pola maña cando un entra pola Porta da Vila ou polos calexons que dan dende o malecon a Rua de Abaixo, agora chamada Pastor Diaz, o certo e que nunca tuvo este servicio imprescindibel para a anatomia do ser human…eiqui mexase na rua, nas esquinas mas sombrias……a pesares das peticions feitas perante decadas pidindo mexadoirois ou retretes publicos dende o “Heraldo de Viveiro” o certo e que nin os alcades do seculo pasado, nin os da republica nin os da democracia se preocuparaon polo  mexar dos viveirenses e foraneos, mais ainda cando se construeu o primeiro paseo maritimo, tras o derribo do que nunca chegou a ser “Teatro Barro”, fixose ali un tenderete ou palco decimononico para a musica e debaixo o proxeto deixaba un sitio para as mexadas de caracter publico…o alcalde da epoca Cesar Aja, tan amigo el da iniciativa pribada e da economia liveral cando lle comben, decideu pribatizalo e donde se iva a mexar agora vendense periodicos e revistas…e por eso en noites de movida o casco bello de Viveiro parece todo el un urinario…rengleiras de xentes con unha copa de mais ou de menos alixeiran as suas bexigas na esquina maisa a man……..Non tareia de mais, agora, que xa se estan todos a prepararse para as proximas elecions…alguns dos partidos que se presentan puñesen en letras grandes no seu programa…PROMETO DE UNHA VEZ POR TODAS CONSTRUIR RETRETES PUBLICOS EN VIVEIRO….ou ben utilizar como eslogan electoral…PARA MEXAR A CUBERTO VOTEN A DON ROBERTO….digo eu…e non busquen os tres pes o gato….non e DON ROBERTO O CANDIDATO ESCONDIDO DE O PP.

PARA TI……………………..

Cando sintas a tua ferida  sangrar
cando sintas a tua voz sollozar
conta conmigo

                        (de unha canción de Carlos Puebla)

Compañeira
tu sabes
que podes contar
conmigo
non hasta dous
nin hasta dez
sinon contar
conmigo.

Si algunha vez
advertes
que te miro a os ollos

e unha veta de amor
recoñeces nos meus
non alertes o xenio
nin penses qué deliro
a pesar da veta
ou tal vez porque existe
podes contar
conmigo.

Si outras veces
encontrasme
huraño sin motivo
non penses qué floxeo
igual podes contar
conmigo.

Pero faigamos un trato
eu quixera contar
contigo
e tan fermoso
saber que existes,
un sintese vivo
e cando digo esto
quero decir contar
anque seña ata dous
auque seña ata cinco
non para que acudas
presurosa no meu auxilio
sinon para saber
a cenza certa
que tu sabes
que podes
contar conmigo.

Basado nun poema de Benedetti.

FUN A FRAGA DE SAIMA………..

“As sementes dormen no segredo da terra ata que a unha delas se lle ocorre a fantasía de espertar”. (El principito, de Antonio de Saint-Exupéry).
Fun onte a fraga de SAIMA nas estribacions da serra do Xistral…varias hectarias de bosque cheo de carballos endrinos….loureiros castiñeiros, bieiteiros…moito musgo….enorme e fermoso sotobosque auga….e setas…eu fun as setas…..rans de san antonio….bueno unha ledicia…eu todolos outonos e primaveras teño unha cita con esta fraga unha daspoucas que nos quedan na bisbarra…UN CANDO BAIXA POLOS CARREIROS BORDEANDO O REGATO E ESCOITANDO O CANTAR DA AUGA ESTA ESPERANDO A CADA BOLTA DE CARBALLO QUE LLE APAREZA UN GHONO..UN TRASNO..UN SER ENCANTADO OU UNHA ADA MADRIÑA….E ALI ESTA SOIA….VIVINDO DE MILAGRE…SIN PAGAR ENTRADA…UNHA LEDICIA POS CATRO SENTIDOS …O RECENDER da terra mollada…a vista de ese cromatismo cheo de verdes e terras…o oido da auga e dos paxaros e o gusto das setas que logo cenei……recomendobolo…esta perto de donde fan a “comedia” da rapa das bestas de Candaoso….ali abaixo escondida e rodeada de molinillos de eses do vento….e…e tan fermosa…