EN TAXI POR MADRID
O señor taxista xa ten anos para estar xubilado, pero ahà esta currando de boa mañá….ole a cerrado……Bos dias….A IFEMA…por favor…fai frio na mañá…el conduce Gran Via arriba co dedo meñique fai que toca…..encol do volante…… Do retrovisor colgan imáxenes santeiras … un San Pancracio descolorido que me mira moi mal, quizás porque adiviña que son un descreido sin remedio. Sona a radio pero polo baixiño…, pero creo recoñecer a os tertulians matutinos da COPE dos obispos.
O taxista escudriña por o retrovisor, mentras sigue tamborilando un bolero….na radio o fondo….creo que falan da tregua de ETA, poñen a parir as esquerdas e a caer de un burro a zapatero…..eu sigo…..mirando o pisaxe e o paisanaxe….
- ¿Sabe usté?. Miro al cielo y me temo lo peor……..Quizabes si, din que para o fin de seman nevara e eu teño que voltar para Galicia……o taxi xa anda pola M-30 destino a feira….no lo digo por eso, es que el aeropuerto que esta ahà al lado… me recuerda al miércole, cuando dijeron lo de ETA, me dio por llorar como un niño. HasÃa mucho tiempo que no lloraba…….dende logo a dia empeza con sorpresas…..A paz soio sera posible cando a xente chora…porque un na maña do venrres, mentras decoraba na ceramica no meu obradoiro, escoitei o de ETA e tamen chorei….pola oportunidade perdida, ao igual que o taxista de Madrid que me achega a IFEMA….e recordei unha cancion de Silvio “Y en una plaza liberada, me detendré a llorar por los ausentes…
