Archive for
marzo, 2007
marzo 29th, 2007
Posted
in
DIARIO by
oteroregal
¿Cánto vale un café?
Foi dende logo a pregunta mais comentada en papeis, radio tv…e rede…..que pais……medio cento de preguntas, algunhas ben interesantes e o unico que sona e o do cafe,….
Pois ben…non seremos menos e falaremos do cafe…
Según Zapatero, unhos 80 céntimos. En Viveiro ainda temos algunhos sitios que costa eso…tamen temos os sitios finos e horteras, parece que por aqui a cousa ten parecido, donde pasa de un euro…..eu casi sempre tomo cafe no SANTI, ali o lado dos xuzgados e da cousa de agricultura ou medio rural, sindicatos…..o cafe, que e o mellor de Viveiro….costa 90 cts…dende fai pouco….a primeiros de ano….antes era de 80 cm….asi que o ZP non descamiñaba moito…por certo no SANTI tamen tomou cafe a vicepresidenta unha vez, dice Santi…que non o pagou…correu a conta da casa….por eso e a sua ministra preferida…..de aquela o cafe ainda era mais barato…barato… confeso que son un cafetero….., por eso, xa que estamos…podedes decir ¿Cánto pagas tú? Engade a tua resposta en comentarios: ¿Cánto vale un café?
e de paso si queres decir os mellores sitios para tomar un bo cafe….mellor que mellor….
marzo 28th, 2007
Vaille medrar o fuciño…como a Pinocho……”En ningún momento, ni antes, ni después, ni en medio, faltamos ni una sola vez a la verdad sobre el 11-M”
E quedouse tan pancho …dixoe Zaplana….Dende logo un cabrease por activa e por pasiva….porque este individuo tratanos de tontos….. e debia, este rapas ter en conta que non todos os españolitos somos do PP…..
marzo 26th, 2007
Xa está ben. Cada día os “Neocom” os “Neo liberais” e toda a recua que os acompaña, están a vendernos que todo o publico é malo, ensinanza, saude, cultura, servicios….esto orixina que o público empeza a non estar de moda…que empece a medrar un sentimento na sociedade de que os que fan uso do publico é porque non teñen outro remedio….
Se a sanidade pública ten problemas é porque no lle dan transferencias suficientes, faltan cartos, e por ende faltan médicos, edificios, enfermeiras, axudantes e sobre todo bos xerentes que poñan as cousas a funcionar e a certos profesionais privilexiados no seu sitio dunha vez, xa está ben de ser funcionario pola maña e ter consulta privada a tarde cando non, ser socio dunha clínica privada ou cousas peores.
Este pais, e este norte galego e un craro exemplo, é a zona de Europa cunha peor infraestructura de trasporte publico, eiqui potenciouse a individualidade do coche, en detrimento do publico, tren, e autobús, no primeiro caso temos unha empresa que tiña que poñerse as pilas, modernizarse e adaptar os servicios as cercanías e as necesidades dos clientes potenciais…se non se fai asi, dende as posturas privacionistas vannos convencer de que ,se hai problemas co transporte público, é porque os traballadores e os usuarios están boicoteandoi.
Se nos queixamos por activa e por pasiva da contaminación, do efecto invernadero fagamos que non haxa tantos coches individuais e si mais traporte público e colectivo.
Se hai que axudar a os país a elexir escola para os seus fillos, subvencionan colexios privados, e mellor si son relixiosos do Opus ou dos Lexionarios de Cristo, mentras a escola publica esmorece por falta de cartos e dun control riguroso dos funcionarios que a atenden. As subvencións ao ensino privado nos últimos 15 anos multiplicáronse por 4, e para niveis non obrigatórios multiplicanse por 20 nos últimos 15 anos , no pasado ano os orzamentos da Conselleria aumentaron o 6% mentras que as subvencións á privada aumentaron un 10,5%. Mentras esto sucede, dise que non hai cartos para comedores, transporte, actividades extraescolares polas tardes, reparacións e melloras nos edificios, gastos de funcionamento, etc.
Somos moitos os que pedimos, unha escola non dependente de intereses privados. Unha escola defensora da liberdade de cátedra, entendo por tal o dereito dos ensinantes a expoñer, sen adoutrinamento, proselitismo nou sectarismo, o seu enfoque persoal na labor docente, dentro do respecto as normas establecidas e as opinións discrepantes. Unha escola xestionada participativa e democrática e aconfesional, donde se promova valores como a solidariedade, a non discriminación e o respeto polo medio que nos rodea.
A cultura non funciona., pois contratamos empresas publicas que “dinamicen” e de paso engordan os bolsos e promocionan a os amigos de turno.
A política de vivenda pública, brila pola sua ausencia en gobernos da deita, ou semiprivatizase con argucias legais, como me dixo un día un político, si facemos moitos pisos sociais, ¿a quen lle van a vender os seus os constructores?
Esta retahíla poderia seguir, pero o peor do asunto é que ademais esta sensación de que o publico e malo e o privado e bo está calando na sociedade a marchas forzadas.
Podemos ver , que nesta franxa costeira, donde vivimos casi todolos concellos teñen privatizados servicios esenciais para o cidadan, auga, alcantarillado, actividades xuvenís, cobro de impostos, o que rara vez significa que funcionen mellor, si fora asi, os cargos politicos elexidos serian os responsables de non esixirlles mais aos funcionarios e persoal contratado, o que si esta craro é que son mais caros para o usuario.
marzo 22nd, 2007

Moita manifestación patriótica, cantos que ofenden-ao menos- ao bon gusto musical, bandeiras, discursos e interbencions incendiarias, nos papeles e nos plenos, para enardecer ao respetable,….. pero NI UN ANUNCIO DE QUEN VAN A SER OS NOVOS CONCELLEIROS DO PP EN VIVEIRO
¡Puñetas! Esto no da ao PP ningún beneficio político, ou como dice a cantiga ¿Sera que non poden…. sera que non saben?…..Nos mentideiros e rumorosos locais dicese que despois de Guillermo Leal, ira un de Celeiro que vive en Viveiro, empregado de banca e que no tempo libre adicase o club de remo de Celeiro, unha licenciada en B. artes, de unha familia moi de dereitas de Viveiro, unha filla e un fillo de ex concelleiras-os, un podologo, repite Celestino de Covas, o do asunto da electricidade ou o chispas,seique non vai Javier Illan…. e pouco mais.
Tamen os rumorosos din que os primeiros numeros da lista ofreceronllos a alguns empresarios locais e dixeron que nones…non fora ser que efectaran as subencions das pimes……ou outras cousas por o estilo….
Tamen se dice que quen cerrara a lista sera Cesar Aja….algo asi como si fora un candidato de honra pero o reves……
Por o demais todos caladiños, como na procesion.
por certo como vexo que este asunto das eleccions orixina comentarios arreo…..prometo seguir…falaremos un dia destes da fiebre de levar xente con titulos, pero con un nulo expediante de aquelo de ¿QUE FIXECHES TI POR ESTE POBO?…de forofos do futbol sala agora candidatos……e de moitas cousas mais…incluso de como se herdan de pais e fillos os postos de concelleiros……..
Para ficar …as ultimas encuestas de como seran as eleccions…..
PSOE:6-7 e partido mais botado
PP:6-7
BLOQUE:2-3
IU: 1
ADMITENSE APOSTAS….
marzo 21st, 2007
Amabilidade, cercanía, certa vulnerabilidade, trasparencia…… son algunhas das cualidades mais nomeadas por a cidadanía a hora de valorar os seus lideres políticos. tendo en conta esto, no e extrano que cada vez mais mulleres obteñan mellores valoracions….un exemplo…a Vicepresidenta…..que Tiros e Trianos recoñecen que o fai moi ben, un chollo para zapatero, a quen lle saca as castañas do lume en mais de unha ocasión….e cada vez mais se encaraman nos primeiros lugares da politica e administración, desplazando a lideres históricos ou políticos de larga tradición que responden a os cánones mais trasnoitados do liderazgo. Así, nestos dias, de formacion e presentacion de listas electorais para os concellos e tendo en contav os postulados dos partidos da esquerda e a obligacion dos da dereita por lei de contar cando menos con un 40% de mulleres nos concellos, estas estan sendo rifadas por todos.
Anda o run run de que nunha localidade deste norte mariñan… o PSOE fichou a unha muller con titulo que seique tiña o carné do PP ata fai catro dias…o peor e que a razon de que antes se fixera do PP debiase a que era imprescindibel para que lle meteran a o compañeiro nunha empresa….e digo eu…¿e logo ahora que lle daran por irse o PSOE?….manda carallo co etica e a estetica…e manda carallo co moda da titulitis….
marzo 20th, 2007
Posted
in
DIARIO by
oteroregal

Ultimamente o nacionalismo español e españolista, os que temos mais de medio seculo…vivimolo nas nosas carnes na LONGA NOITE DE PEDRA.. está emerxendo con unha forza desmesurada, e sobre todo, con con un carácter excluente que a un….algunhas veces lle da certo medo….. Ademais atrevense a decir quen e bon e mal español, seguindo as herencias da dictadura de Franco que exercia un perverso sentido de patriotismo partidista.
como en outras ocasions, traigo aqui un anaco de un articulo escrito no País por Josep Ramoneda, un o suscribe totalmente. Titulase “El nacionalismo español“.
El líder que cree hacerse fuerte dividiendo a los españoles entre buenos y malos ciudadanos. Los que siguen al PP son gente de bien; los que no, son gente de mal, una amenaza para la patria. El que quiera un certificado de buen patriota, que asista a las manifestaciones del PP.
Con o sin águila, la bandera ya viene suficientemente marcada por los años de franquismo como para que, con este nuevo secuestro, quede perfectamente inutilizada como símbolo colectivo por los siglos de los siglos.
Cuando el nacionalismo se hace victimista -todos los días se acumulan en la prensa los artículos sobre el fin de España, la destrucción de la patria y otras catástrofes parecidas-, por lo general es que están ocurriendo dos cosas: que hay conciencia de que la vieja idea de la nación, de España, en este caso, ya no se corresponde con la realidad, y que los que se consideran garantes del destino nacional no tienen el poder y apelan a los miedos de la gente para recuperarlo.
Pero hay que agradecer al presidente su intento de ir introduciendo a España en un universo posnacional. Me gustaría creer que hay suficientes ciudadanos dispuestos a continuar por esta línea, a pesar de los nacionalismos españoles y periféricos. Desmitificar las patrias sigue siendo la revolución laica pendiente.
marzo 19th, 2007
Posted
in
DIARIO by
oteroregal
O pasado venres 16 de marzo ás 20h tuvo lugar o acto de inauguración da exposición ART NATURA. Será no IES Rosalía de Castro de Compostela. Nesta exposición promovida por ADEGA coa colaboración do Concello de Compostela e as Consellerías de Cultura e Medio Ambiente, participan máis dun cento de artistas e literatos/as galego/as.
A exposición permanecerá aberta até o 16 de abril en horario de 18 a 21h e posteriormente localizarase noutras cidades e vilas galegas. Con este evento pretendemos expresar o compromiso do mundo da cultura galega coa conservación do noso patrimonio natural.
As visitas guiadas para centros educativos pódense concertar no teléfone 629 635945 de 10 a 14h, de luns a venres.
As persoas interesadas na obra e nos artistas poden contactar con ADEGA nos teléfones 981 570099 e 981 566269
Por certo, nesta exposicion teño eu unha obra exposta…..¿Adiviñades de que se trata? Pois empeza por V….e acaba con A….
marzo 17th, 2007
Nesta terra,Un home vestido con faldons pode explicar públicamente cousas como que existe un ser superior todopoderoso que mandou a o seu único fillo a morrer por quens no se llo pidiramos e que, encima, resucitou logo. Ademais, existe xentilla que exige o seu dereito de decir públicamente que o sufrimento human forma parte da providencia divina , o que non e mais que unha promocion do masoquismo.
Temos, repito xentiña,que defende o seu dereito a creer en cuosas sin demostración racional algunha, nin visos de racionalidade, facerlo público e recibir subvenciones das administracions por elo.
E respeto todo o antedito, para min teñen dereito a elo, a clave de a libertade de expresión no e oír o que nos gusta sinon a posibilidade real de oír aquelo con o que non estamos de acordo e, ademais, no nos gusta escoitar.
Dende aqui defendemos esa libertade, defendemola para que a poidan utilizar aquelos que dicenos o contrario a nosoutros. Non soio teñen dereito a decilo sinon que deben telo independentemente de que seña unha burda mentira.
Pero…. xentiña de igresia, bispos curas e meapilas varios…pregoan estos dias que a “Junta de Extremadura” non pode publicar un libro de fotografías en contra de ditas creencias. Parece ser, segun estes individuos a quen eu respeto a sua libertade de expresion, que non se pode pagar con diñeiro público algo así, aunque sí, se pode pagar, mirade os periodicos de hoxe, a semana santa o subvencionar creencias medievales, porque, si non, a igresia católica se cabrea, e, por que Torquemada e a sua Santa Inquisicion, desapareceu, si non xa nos tiñan na fogueira.
A libertade de expresión, está por encima de calqueira dios tan irracional e inhumano.
marzo 16th, 2007
PREMIOS OS AVENTADOS
A ASOCIACIÓN CULTURAL MARIÑANA “OS AVENTADOS” DA A COÑECER OS GALARDONADOS ÓS PREMIOS ARDELLE O EIXO E ARDELLE O CARRO 2007.
Naide pode decir que non vivimos nunha terra onde se rinde culto ós mortos, o sinxelo feito de morrer xa é suficiente para que aqueles que durante a vida che negaron o pan e o sal se poñan ipso facto, a votar salvas e vanaglorias do finado. De vivo nada de nada, de morto a gloria e a posteridade, o exemplo maís flagrante témolo co día das Letras Galegas, o homenaxeado ten que estar morto e ben morto pois hasta dez anos despois de finado, cando os vermes deron boa conta das suas carnes non se lle pode adicar o día das Letras Galegas.
Os tempos están cambiando que decía o Dylan e é hora que nesta terra se comece a falar ben dos vivos mentres estén vivos, desa forma daraselles un pulo para que sigan a facer cousas pola su aterra, despois de morto peras ó burro, de vivo e cando se pode axudar.
Por iso Os Aventados instauramos, unhos premios anuales co nome de ARDELLE O EIXO para aquelas persoas, animal ou cousa do norte galego que se distinguirán positivamente pola sua labor social, política, artística, deportiva, industrial, medioambiental e de conservación do patrimonio.
Tamen. ó mesmo tempo se crean outros premios co nome de ARDELLE O CARRO adicados a aquelas persoa, animal ou cousa do norte galego que se distinguirán o cavo do ano pola sua nefasta xestión no ámbito social, político, artístico, deportivo, industrial, medioambiental e de conservación do patrimonio.
Os premios serán en ámbolos casos unhas esculturas de cerámica do compañeiro en argalladas Otero Regal, non levaran consigo ningunha gratificación económica nin lucrativa, ós premiados..
OS GALARDONS SERAN ENTREGADOS NA COMIDA ANUAL, NESTA OCASIÓN DO DECIMO CABODANO DA FUNDACION DOS AVENTADOS, NO RESTAURANTE O NOSO LAR P PROXIMO SABADO 17 DE MARZO EN SAN CIPRIAN.
A ASOCIACIÓN CULTURAL OS AVENTADOS ACORDOU POR UNANIMIDAD A CONCESIÓN DO PREMIO “ARDELLE O EIXO” A:
D. XESÚS LÓPEZ GONZÁLEZ
ALCALDE CONSTITUCIONAL DE XOVE
POLOS 40 ANOS QUE LEVA VINCULADO A ESTE NORTE GALEGO EN XERAL E A XOVE EN PARTICULAR
POLA SUA LABOR COMO ENSINANTE
POR DEMOSTRAR QUE LLE IMPORTA MAÍS A COMARCA E AS SUAS XENTES QUE O PARTIDO.
POLA SUA INDEPENDENCIA SOCIAL E POLÍTICA
E POR SER UN GALEGO BO E XENEROSO
A ASOCIACIÓN CULTURAL OS AVENTADOS ACORDOU POR UNANIMIDAD A CONCESIÓN DO PREMIO “ARDELLE O CARRO” A:
ALFONSO FUENTE PARGA
ALCALDE CONSTITUCIONAL DE BARREIROS
POR AXUDAR A TRASFORMAR ESTE NORTE GALEGO O QUE ALGUNS CHAMAN A MARIÑA NUNHA DESFEITA URBANISTICA.
POR SER O CRARO EXEMPLO DE “MENEALLA PERO NON ENMENDALLA” COA SUA POSTURA DE NON VOLTAR ATRAIS O QUE FIXO MAL DO EIDO URBANISTICO.
POLA PARTE QUE LLE CORRESPONDE NO CAMBIO DA PAISAXE HISTÓRICA
POR SER POUCO PRECABIDO E DAR LICENCIAS A ESGALLO; SIN CONTAR COS SERVICIOS PARA ELAS; VEIRARUAS; VIALES SANEAMENTO; AUGA:.
POR POTENCIAR ENTRE NOS O DE “PAN PARA HOXE E FAME PARA MAÑÁ”
A ASOCIACIÓN CULTURAL OS AVENTADOS ACORDOU POR UNANIMIDAD A CONCESIÓN DO PREMIO “ARDELLE O CARRO” A:
SANTIAGO FERNÁNDEZ REINANTE SALVATIERRA
CONCELLEIRO DE RIBADEO E DIPUTADO PROVINCIAL
POLA VIRAXE QUE DEU A SUA MILITANCIA POLÍTICA CANDO SOIO FALTAN TRES MESES PARA AS PROXIMAS ELECIÓNS
PASANDO DE MILITANTE DO PSOE A OFRECERLLE A OPOSICIÓN A POSIBILIDADE DE
PRESENTAR UNHA MOCIÓN DE CENSURA CO SEU APOIO.
POR XUNTAR NA SUA PERSOA O MAIS CRARO EXEMPLO DO DITO “DESPOIS DE MIN O DILUBIO”
POR TODOLOS FEITOS POLÍTICOS QUE PROTAGONIZOU NAS ÚLTIMAS DATAS
QUE LLE ATORGAN O CALIFICATIVO DE SER UN CRARO EXEMPLO DO QUE NON SE DEBE DE
FACER EN POLITICA.
marzo 12th, 2007
Posted
in
DIARIO by
oteroregal
Graachus Babeuf, recorda con emoción tan desgraciado día,No me atrevo a decir nada…..o paso e listo, tal como ten no seu blog….
http://enladuchafinal.blogspot.com/2007/…
Mis recuerdos del 11 de marzo
A las ocho y diez, cuando salíamos de tomar café, a R. le sonó el teléfono. Era su mujer, que le contaba, con miedo, la tremenda explosión que había oído desde casa, cerca de Vallecas. Poco después, era mi madre la que me llamaba, muy asustada, por lo que estaba oyendo en la radio. Me parecía que exageraba: hemos sobrevivido a tantas bombas en Madrid…
De vuelta ya a la oficina, todo fue poner la radio, y saltar de una a otra página de Internet. Pero a alguien se le ocurre preguntar por quién falta. Nos quedamos todos mudos. Repasamos mentalmente a los compañeros que habitualmente llegan a trabajar en tren, y faltaban dos. Después de muchas llamadas, y de los interminables bloqueos de teléfonos, los encontramos, ya en su casa: “Nos vemos mañana, ya es imposible venir aquí”.
Dice Á.: “Pues estará contento Carod Rovira”. Y yo me enfado: -“Pues estará contento Aznar, que va a ganar las elecciones”. “Pues será Aznar el que a puesto las bombas”. “Pues será Carod Rovira” contesto yo. MJ se interpone entre nosotros, y evita el conflicto. Coincidiré con ella varias veces al fondo del pasillo, donde íbamos a que nadie nos viera llorar. Todos estábamos seguros de que los culpables eran los de siempre.
P. no dijo una sola palabra en toda la mañana. Ya no eran 40 o 50 muertos: vamos a más, y nos cuesta asimilarlo.
El mismo Á. con el que discutí, se baja a hablar con los fachas: “Los rojos de arriba están como celebrándolo”. Contesta el facha gordo: “A mí los rojos me tocan los cojones”.
Antes de las once, me llamó B. (sí a las once la mañana del mismo día 11 de marzo): “Tenemos la seguridad de que es un atentado islamista, todo lo de ETA es mentira. En … (el medio de prensa público en el que trabaja) todos tenemos la seguridad de que han sido los islamistas, pero tenemos prohibido difundirlo”.
Se asoma por la oficina un puto cabrón, al que le informamos de nuestras últimas noticias: todo apunta al islamismo radical. Su respuesta: “Sí, y mi prima tiene una pescadería”. ¿Vende mucha palometa tu prima, hijo de puta?
Nos íbamos al hospital a donar sangre, cuando me vuelve a llamar mi chica. No es necesaria más sangre, tienen la seguridad de que no ha sido ETA, pero se juega el trabajo si lo difunde por el teletipo. “¿Qué hago?”, me pregunta. “Tenemos dos hijos muy pequeños, y una hipoteca muy grande”, le contesto.
Me voy a Madrid, al cole,, y me encuentro a M., la madre de J. “¿Cómo estás?”. No puedo contestar. Tengo la garganta cerrada. Ella lo entiende, y solloza.
El resto del día, en casa, la tele apagada por los niños. B. no volvió del trabajo hasta las 2 de la madrugada.
El día siguiente volvió al trabajo, pero a la estación de Santa Eugenia. Los niños de primaria de un colegio próximo escenificaron un homenaje a las víctimas. Salieron de sus clases en fila, y humedecían sus manos en pintura blanca, con la que dejaban las huellas en un gran papel de estraza que cubría un muro del patio. Me vuelve a llamar, emocionada: “No puedo hacer mi trabajo: cada vez que me dirijo a alguien, me emociono”. Un coche para frente a la Renfe, se abre una puerta y sale corriendo una niña, que deja un ramo de flores en la puerta de la estación. Hoy también acaba su trabajo de madrugada.
A mediodía del viernes, suspendemos una reunión, y acudimos a la concentración. Cinco minutos de silencio estremecedor, el abrazo sincero de viejos compañeros, y las palabras ambiguas de un cargo político del PP.
El sábado ya no podemos más. Estamos en casa escuchando alternativamente la radio y la televisión, y la evidencia de la manipulación crece. También crece la indignación. A las nueve de la noche, se me acaba la paciencia: ¡A Génova! me invitan varios mensajes en el móvil. Allá voy, exaltado.
Salgo de la boca de Metro saltando los escalones de tres en tres, gritando desaforado y dispuesto a pegarme con quien sea. Y lo que encuentro en la calle me detiene: Miles de personas, la mayoría jóvenes, en una actitud de indignación pero con la paz en las manos y en la boca. Sabéis de sobra el resto de lo que pasó esa noche. Al día siguiente, a votar. De los primeros de mi mesa. Y esa noche, otra vez, una lagrima en recuerdo emocionado a las víctimas del 11 M.
Todavía ahora, cuando levanto los ojos del periódico, y veo los vagones rojos y blancos, blancos y rojos, siento un escalofrío de miedo.
Mañana se cumplen 3 años.