DECIOE XESUS REGAL LEGASPI

EXISTEN CRASES DE XENTES E LUGARES.

….Non somente crases sociais, crases de todo tipo….. gustos, relixions, cartos, familias,entorno, paisaxe e paisanaxe…..todo elo e moitas mais cousas configuran que cada ser human señamos distintos, diferentes e sexamos de crases distintas….traigo hoxe aqui….foi o orixe do post….unha cancion que meu abó Xesus Regal Legaspi….de ancestros irlandeses e vascos de Lequeitio…cantaba cando un grolo de viño tinto lle clarexaba a gorxa…..
“Hasta la leña en el monte
tiene su separacion
una sirve para santos
y otra para hacer carbón”

2 DE MARZO DICEN

Disque sube o teléfono, hoxe e o día de móviles caídos…o certo e que un soio utiliza co cahibache…cando esta lonxe de Viveiro……
Pegan un botellazo a un tipo no fútbol,e digo eu…a botellazos… pregunta
¿quén gañará partido?. leido nos papeis… enteranse por a tele
que maltrataban a os seus fillos, ningun dos pais…e un decir…se deu conta antes.
O Goberno declara, en exclusiva,
que cumplirá a lei……Despois do da guerra e outras malas herbas heredadas…e un alivio.
soltan a DEJUANA CHAOS….seique vai de viaxe a terra….pareceme ben….a dereita supoño que non e armaran a de deusencristo……
Vin o dos oscars en diferido…unha magoa que non puxeron cando os nosos…de POBLE NOU de Barcelona recolleron o chisme……
E intriganos qué lle pasou a o vestido
de Penélope Cruz.A min tamen unha vez a cremallera colleume aquelo…..que dolor…xa o decia a cancion…..Non hai dolor mais doloroso…nin dolor mais inhuman que collerse os cataplins co tapa do piano….e non che digo nada co cremallera….
Ahora me dou cuenta:Estaba equibocado…no nos matará o cambio climático. A nosa estupidez sera acausa desa desfeita….teñoe craro……

O TLO DO PICATO

A pasada noite “el Loco de la Colina”….¿podiamos traducilo como O TOLO DO PICATO… estrenou horario e, antes de empezar o programa, deu as suas razons do por qué non dimiteu cando censuraron a entrevista a José María Garcia.
Foi craro e contundente….cargou a responsabilidade a TVE. No está de acordo con a decisión porque cree que a libertade de expresión e un valor democrático.
E para unha vez que un periodista de dereitas de toda a vida como o butanito poñia a caer de un burro a xente de dereitas…como Aznar ou Florentino….MANDA CARALLO.

OS CURAS MANDAN DE CARALLO

Unha mestra de relixion veuse chimpada na rua por manter unha relacion sentimental con un home que non era o seu marido (do cal  separarase) e vai o Tribunal Constitucional y lle da a razon a  iglexia catolica, apostolica e roman…. por non renovarlle o contrato. Dende logo esto xa e a hostia….

“Non son cura, nin monxa, nin fixen voto de castidade”, sin embargo, a “Os curas pederastas no nos retiran e dan crase de relixión” católica, criticou a mestra despedida e aldraxada Galayo, quen considerou unha “aberración” esta primeira sentencia do TC encol deste asunto, que afectará -advirteu- a outros 14 casos similares ao seu sobre os que está pendente de pronunciarse.
recordolles que oscartos cos que se paga a os mestres de relixion proceden dos presupostos do estado….e por a mesma dos impostos pagados polos cidadans…e que quen contrata as-os profesoras-es e o estado.

PaRA TodAs VosOUtrAs MULLERES!!!!!!!!!!!!!

PaRA TodAs VosOUtrAs MULLERES!!!!!!!!!!!!!
Con un pouco de risa……dende
 http://amparatu.spaces.live.com/Blog/cns…

A vida NON debería ser un viaxe de cara a morte coa intencion de chegar con boa saude, con un corpo ben consevado ,atractivo e ben cuidado,
sinon mais ben…..deslizarse costa abaixo nela, con o que mais lle guste a un nunha man e viño na outra, o corpo feito polvo, esgotado de disfrutar del desta vida, desgastado, que quede pouco pos bermes….e berrando…..aquelo de …… que paseo!!!

SI SEÑOR… SOMOS PERFECTAS….porque:
Non nos quedamos calvas.
Temos un día internacional e outro nacional.
Podemos usar tanto o color rosa como o azul.
Sempre sabemos que o noso fillo e noso.
Temos prioridade nos naufraxios.
Non pagamos a conta.
Somos os primeiros rehens en ser liberados.
Si somos traicionadas somos
víctimas. Si traicionamos eles son os cornudos.
Podemos dormir con unha amiga sin ser chaamadas homosexuaes.
Podemos prestar atención a varias cousas a vez.
Muller de embaixador, e Embaixadora; Marido da Embaixadora, quén e?
Muller de Presidente e a Primeira Dama; Marido da Presidenta, quén e?
Si decidimos facer traballos de homes, somos pioneiras;
Si un home decide facer traballos de mulleres , E maricón perdido.
E POR ÚLTIMO:
Facemos TOOOOOOOODO o que o home fae, e CON
TACONS ALTOS…!!!
Volver

VOLTAN OS CORVOS

Mariano Rajoy, Xefe da desleal oposición,saeu a palestra para  calificar a anifestación  contra a independencia xudicial que fixeron os patriotas en Madrid como brilante, a min recordame un anuncio de deterxente, colon ou similares. eu…como e supoñible…non fun a semexante cousa….vin as fotos…unha queda aqui….e volto a decir aquelo….VALE MAIS UNHA IMAXE QUE MIL PALABRAS….a verdade e que dan un pouco de medo…dende que morreu o “Generalísimo”, as manifestacions públicas de extrema dereita, recordemos aquelas da praza de oriente… estaban en declive, hasta que o PP foi desbancado do poder por primeira vez na democracia. Todavía no no tragaron…non son capaces…teñeno atragantado, e como pensa que España e sua, consideran que vale todo para volver a Moncloa,o certo e que deberono pasar caralludo ali….agora sacan a la bicha do armario. Acusan ao PSOE de estar detrais dos atentados do 11-M, para azuzalos. E teñen axudas santificadoras….os obispos deciden intervir en política directamente,utilizando, ademais dos pulpitos a COPE que es da sua propiedade, donde teñen a plandilla de comunicadores mais radicalmente de dereitas que se coñece, y o insulto, a calumnia e a inxuria,son o pan de cada dia…  con a intención crara de azuzar a os fachas.

NENOS SOLDADOS

Contra a utilización dos nenos soldados: Canta inxustiza, incomprensión e falta de sentido común. Xa sabedes o menos común dos sentidos, existe na actualidade. E lonxe de minorarse surden novos atentados contra a esencia do ser human.

Deixo constancia desta denuncia e lanzo o meu berro ó vento contra todos aqueles que rouban unha das belezas mais puras que siempre debería albergar a faciana dun neno: a sua sonrisa.

SER FELIZ E COMER PERDIZ

Escoiteino o outro dia a un cura da bisbarra “PARA MIN A FELICIDADE E CRISTO E A VIRXE MARIA, NON EN TER UN COCHE MOI CARO; NIN TAMPOUCO  TER UNHA MULLER DE COMPAÑEIRA”…eu, o certo e que non sei donde esta a felicidade, coincido co cura en que non está en ter un coche deses de infarto e que costa tropecentos euros….. pero creo que non coincido con él en que tampouco está en unha persoa de carne e oso. Non e que eu sexa feliz por ter unha compañeira. ni por ter amigos. nin por ter unha familia. pero teñoi craro que son todos eles, o conxunto, os que fan de mín un home feliz. e tamén teñoi craro que a mín non me fae feliz nin Cristo nin María, como  lle pasa ao cura.

O LADRILLO

O ladrillo podría servir hoxe moi ben como metáfora dunha bisbarra, a nosa, que se construe cun material cheo de furados que son aqueles que non teñen garantizado o  dereito a un teito. E non falo das miles de persoas sin fogar, os “sin teito”, que ocupan a última escala da exclusión social. Por aquí tamen a desprotección legal xa chegu a maioría dos xóvenes e non tan xovenes  xa que cando queren irse da casa dos seus pais para emanciparse e buscar un piso no que vivir, encontranse cos precios prohibitivos que ten a vivenda nestos lares, nos que construtores e promotores pensan mais en ofertar segundas vivendas para os de Madrid ou vivendas para xubilados e prexubilados de Ponferrada, Valladolid  e o propio Madrid que na demanda real dos veciños da bisbarra,  e no seu nivel social e económico.

E mentres os nosos xovenes e non tanto, teñen imposible acceder a un dereito que icluso a Constitución ampara: o dereito a unha vivenda digna. En medio deste clamor que exige xusticia, os beneficios dos que alardean bancos (beneficiarios das hipotecas), promotoras de solo, e empresas constructoras son un insulto a  dignidade da maioría. Cada día choven novos casos de corrupción urbanística en centos de municipios de todo o país, e os que podian sair nesta bisbarra dos nosos goces e pecados, si a xente cantara, e non precisamente cancións do antroido, como nestas datas.

O peor de todo é que mentras esta cruda realidade esta na rua, seguese defendendo dende os púlpitos neoliberais que o motor da economía é o auxe do ladrillo e que, no intre en que  frenase  este tren inmoral, o país caerá nun furado fondo de crise, como sempre a argucia do medo, despois de mil o debacle.

¿Hasta cándo vamos a seguir tragándonos estas falacias? Xa é hora de  romper as cadeas dunha argucia inventada para ter a  xente aplastada baixo cadeas perpetuas das hipotecas a 30 ou 40 anos vista. Dicenos que se debe seguir soportando empregos precarios para saldar as contas pendentes cos bancos. ¿E que non vamos a ser capaces de gritar que xa está ben?

As administracións públicas, dende a modificación das leis do solo que favorecen a os promotores, deben coller o toro polos cornos e tomar cartas no asunto. Ademais e esixible aos nosos políticos, escomenzando polos locais, que abandonen os discursos demagóxicos e que pasen, dunha vez  por todas, a poñer toda a carne no asador da promoción da vivenda pública, única solución real para parar esta desfeita, a maior vivenda publica maís competencia para os especuladores.

Os gobernos da Xunta e do Estado teñen que reforzar o programa de viviendas protexidas y promover o alquiler, ademais de eliminar gradualmente o desigual tratamento fiscal da propiedade, que esta a beneficiar aos compradores de segundas vivendas e especuladoes da mesma, deberían ademais cambiar o marco legal que perxudica o alquiler e afoga a oferta neste mercado”.

O CONTO CHINO

Toda “milagre” económica ten unha causa que o desmitifica. Tras a capitulación Alemania puido recuperarse con tanta axileza gracias a que a sua base industrial quedara intacta da guerra. No caso de China, o secreto e o traballo escravo e mal retribuido dunha masa de obreiros que se pasan a vida de sol a sol en condicións que para os estándares occidentaes resultarían totalmente inaceptables: gañar en un mes o que nosoutros en un día, sin seguridade social, nin sindicatos, nin dereito a  folga, en ambentes laboraes peligrosos, que supoñen a muerte de mais de cen mil persoas ao ano en accidentes de traballo -principalmente na minería-, e doutras catrocentas mil como resultado de enfermidades respiratorias debido as emisións das centraís térmicas e unhas instalacións industriais obsoletas. Este lado oscuro do resurxir industrial de China e algo do cal a opinión pública europea comenza a facerse eco agora que as altas tasas de crecemento de China están empezando a verse mais como ameaza que como lección de economía política.